Praca na emeryturze – na co można liczyć pracujący emeryt?
W zakresie warunków zatrudnienia,
awansu czy dostępu do szkoleń wszyscy pracownicy powinni być
traktowani równo. Prawo nie pozwala nikogo dyskryminować – czy to
ze względu na płeć, religię, przekonania polityczne, wymiar pacy,
czy też wiek i związane z tym uprawnienia emerytalne.
Praca na emeryturze: prawo do urlopu wypoczynkowego
Każdemu pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego i odpłatnego wypoczynku w wymiarze uzależnionym od stażu pracy, a to oznacza, że pracodawca nie może odmówić pracującemu emerytowi 2-tygodniowego urlopu w terminie zgodnym z ustalonym kalendarzem urlopów.
Praca na emeryturze: wynagrodzenia
Za jednakową pracę (lub o jednakowej wartości) należy się takie samo wynagrodzenie. Jeśli więc dwie osoby o porównywalnych kwalifikacjach, potwierdzonych dokumentami lub praktyką i doświadczeniem, wykonują pracę o porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku, to ich pensja powinna być taka sama.
Uwaga! I nie ma tu znaczenia to, że jedna z tych osób otrzymuje emeryturę, a druga jeszcze nie. Różnice w wynagrodzeniu mogą wynikać jedynie z dłuższego stażu pracy.
Praca na emeryturze: dokształcanie
Wszyscy pracownicy mają równe prawo do podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych. Pracodawcy nie mają obowiązku organizowania kursów czy finansowania szkoleń, jeśli jednak to robią, nie mogą ograniczać w nich udziału określonym grupom.
Uwaga! Czyli jeśli w firmie organizowany jest kurs np. języka obcego, to nie mogą na niego zostać skierowani jedynie młodsi pracownicy, a pominięci starsi albo ci, który już są na emeryturze.
Praca na emeryturze: świadczenie z funduszu
W wielu firmach funkcjonuje zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Obowiązek jego utworzenia dotyczy jednostek budżetowych i samorządowych oraz przedsiębiorstwa, które zatrudniają co najmniej 50 pracowników. W mniejszej firmie taki fundusz może działać, ale nie musi – decyzja należy do pracodawcy.
Podstawowym źródłem finansowania funduszu świadczeń socjalnych jest tzw. odpis podstawowy, który stanowi określona kwota, jaką corocznie pracodawca wpłaca na konto. Zebrane środki są przeznaczane na wsparcie socjalne pracowników.
Pieniądze z funduszu socjalnego mogą być wykorzystane na dofinansowanie wypoczynku (tzw. wczasy pod gruszą), zakup paczek żywnościowych, np. z okazji świąt lub na zapomogę dla pracownika dotkniętego poważnym zdarzeniem losowym czy przewlekle chorującego.
W regulaminie zakładowym powinno zostać zapisane, na co konkretnie mogą zostać wydane środku z funduszu, oraz kto może się o nie starać.
Z funduszu świadczeń socjalnych mają prawo korzystać wszyscy pracownicy – niezależnie od wymiaru etatu, na jaki są zatrudniani, a także członkowie ich rodzin. Dotyczy to również pracowników, którzy pobierają emeryturę, a co więcej, uprawnieni do korzystania z funduszu są również byli pracownicy (oraz ich rodziny). Przy czym dotyczy to ostatniego zakładu, w którym pracowali przed emeryturą.
Pracownicze Plany Kapitałowe
Od 2019 r. wdrażany jest system, który ma zachęcić osoby zatrudnione do gromadzenia oszczędności. Pieniądze trafiają na specjalne konto i co do zasady można je wypłacić po osiągnięciu 60. roku życia.
Pracujący emeryt ma prawo przystąpić do Pracowniczych Planów Kapitałowych na takich samych warunkach jak inni zatrudnieni – pod warunkiem, że nie ukończył 70 lat. Przy czym o ile przed ukończeniem 55 lat do PPK trafia się z „automatu” (aby z programu wystąpić, trzeba podpisać deklarację), osoby starsze przystępują do PPK na życzenie.
W tym celu wypełniają stosowny wniosek i składają go u swojego pracodawcy.
Komentarze