Podatek od wynajmowanego mieszkania
Umowa najmu mieszkania jest popularną umową cywilnoprawną, która pozwala na użytkowanie mieszkania innej osoby przez czas oznaczony lub nieoznaczony za odpłatnością, którą jest czynsz oznaczony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
Strony tej umowy to: wynajmujący mieszkanie (najczęściej właściciel danego mieszkania) oraz najemca mieszkania (osoba, która użytkuje mieszkanie na podstawie umowy najmu mieszkania w zamian za czynsz).
Strony tej umowy to: wynajmujący mieszkanie (najczęściej właściciel danego mieszkania) oraz najemca mieszkania (osoba, która użytkuje mieszkanie na podstawie umowy najmu mieszkania w zamian za czynsz).
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych trzeba pamiętać, że przychody z umowy najmu mieszkania mogą być opodatkowane na dwa sposoby:
Dla przykładu:
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu lokali mieszkaniowych. Dla opodatkowania dochodów z tej działalności właściwa będzie pozarolnicza działalność gospodarcza.
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego, która opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Poza tym niezależnie od tego wynajmuje swoje dwa prywatne mieszkania. Przychód z najmu mieszkań można opodatkować ryczałtem (trzeba będzie złożyć oświadczenie do urzędu skarbowego) lub według u.p.d.o.f.
Jako koszty uzyskania przychodu zasadniczo uznaje się wszelkie wydatki, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, z wyłączeniami, które przewidziane są w art. 23 u.p.d.o.f.
Dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej i osoba, która wynajmuje mieszkanie osiągająca ten dochód ma obowiązek w trakcie roku odprowadzać zaliczki.
Otrzymywany od najemcy zwrot należności tytułem opłat za zużyta wodę, energię elektryczną, gaz nie będzie stanowić przychodu, który podlega opodatkowaniu, ale warunkiem jest tutaj zobowiązanie najemcy w umowie do ponoszenia wydatków z eksploatacją najmowanego mieszkania.
- może to być zryczałtowany podatek od przychodów ewidencjowanych, który jest płacony według ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.) oraz
- podatek dochodowy, który płacony jest według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Najem mieszkania opodatkowany według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dla przychodów z najmu dwa źródła przychodów. Jest to:- pozarolnicza działalność gospodarcza ( art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f) dla przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, a także innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą oraz
- odrębne źródło przychodu (najem, dzierżawa - art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f) dla najmu i dzierżawy składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Dla przykładu:
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu lokali mieszkaniowych. Dla opodatkowania dochodów z tej działalności właściwa będzie pozarolnicza działalność gospodarcza.
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego, która opodatkowana jest na zasadach ogólnych. Poza tym niezależnie od tego wynajmuje swoje dwa prywatne mieszkania. Przychód z najmu mieszkań można opodatkować ryczałtem (trzeba będzie złożyć oświadczenie do urzędu skarbowego) lub według u.p.d.o.f.
Uwaga! Gdy podatnik nie zarejestrował działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali mieszkaniowych, to źródłem przychodu będzie najem, a nie pozarolnicza działalność gospodarcza.Przychody z umowy najmu mieszkania, które zaliczane są do samodzielnego źródła przychodu, jakim jest najem, należy wykazać w momencie ich otrzymania.
Jako koszty uzyskania przychodu zasadniczo uznaje się wszelkie wydatki, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, z wyłączeniami, które przewidziane są w art. 23 u.p.d.o.f.
Dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej i osoba, która wynajmuje mieszkanie osiągająca ten dochód ma obowiązek w trakcie roku odprowadzać zaliczki.
Uwaga! Warto w celu prawidłowego rozliczenia przychodów, kosztów oraz zaliczek na podatek zaprowadzić choćby uproszczoną ewidencję podatkową (przepisy nie przewidują takiej ewidencji wprost), ale pozwoli ona na prawidłowe rozliczenie podatku.Dochód z najmu mieszkania, który opodatkowany jest według u.p.d.o.f jako odrębne źródło przychodu należy rozliczyć w zeznaniu PIT-36.
Opłaty za korzystanie z mieszkania jako przychód wynajmującego
Przychodem dla osoby, która wynajmuje mieszkanie nie są świadczenia, ponoszone przez najemcę, które są związane z użytkowaniem mieszkania.Uwaga! Ważnym warunkiem jest tutaj to, by najemca mieszkania był zobowiązany umową najmu do ponoszenia takich świadczeń.Dla przykładu:
Otrzymywany od najemcy zwrot należności tytułem opłat za zużyta wodę, energię elektryczną, gaz nie będzie stanowić przychodu, który podlega opodatkowaniu, ale warunkiem jest tutaj zobowiązanie najemcy w umowie do ponoszenia wydatków z eksploatacją najmowanego mieszkania.
Podatek VAT od wynajmowanego mieszkania
Najem i jest to niezależne od tego, czy został opodatkowany w formie ryczałtu, czy też na zasadach ogólnych, to czynność, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zwolniony z tego podatku jest najem na cele mieszkalne (podstawa prawna: art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT), natomiast na cele niemieszkalne już nie.
Zwolniony z tego podatku jest najem na cele mieszkalne (podstawa prawna: art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT), natomiast na cele niemieszkalne już nie.
Uwaga! Warto wiedzieć, że na cele niemieszkalne może być wynajęty nie tylko lokal użytkowy, ale i lokal mieszkalny, jednak podatnik, który świadczy usługi najmu na te cele ma prawo skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT do kwoty 100 000 zł uzyskiwanych przychodów (art. 113 ust. 1 uptu). Jeżeli limit, który jest objęty zwolnienie z podatku VAT zostanie przekroczony, to trzeba będzie dokonać rejestracji we właściwym urzędzie skarbowym na formularzu VAT-R.
Podatnik, który dokonuje sprzedaży opodatkowanej ma obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży dla potrzeb podatku od towarów i usług ((art. 109 ust. 3 uptu). Czynny podatnik, który dokumentuje sprzedaż usług fakturami ma obowiązek wskazywać na nich właściwą stawkę podatku:
Podatnik, który jest zwolniony z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 uptu ma obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży za dany dzień i nie może to być później niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.
Gdy organ podatkowy stwierdzi, że podatniki nie prowadzi ewidencji lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, a na podstawie dokumentacji nie będzie można ustalić wartości sprzedaży, to naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli podatkowej określi w drodze oszacowania wartość sprzedaży opodatkowanej oraz ustali od niej kwotę podatku należnego.
Gdy nie będzie można określić przedmiotu opodatkowania, kwota podatku zostanie ustalona przy zastosowaniu stawki 22 % (art. 109 ust. 2 uptu).
Czynny podatnik VAT, co do zasady ma obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej za okresy miesięczne. Należy je składać w terminie do 25 dnia miesiąca, który następuje po każdym kolejnym miesiącu (art. 99 ust. 1 uptu).
Można także skorzystać z kwartalnej formy rozliczeń. Mały podatnik, który wybrał metodę kasową, składa w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca, który następuje po każdym kolejnym kwartale.
Podatnik ma obowiązek przechowywać ewidencję, która prowadzi dla celów rozliczania podatku, a także wszystkich dokumentów związanych z jego rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (tj. przez pięć lat, licząc od końca roku, w którym był obowiązek dokonania rozliczenia).
- stawkę podatku w wysokości 22% - jeżeli przedmiot sprzedaży to usługa najmu lokali na cele niemieszkalne;
- wpisując w miejsce stawki słowo „zwolniona” - jeżeli przedmiot sprzedaży to usługa najmu lokali na cele mieszkalne.
Podatnik, który jest zwolniony z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 uptu ma obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży za dany dzień i nie może to być później niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.
Gdy organ podatkowy stwierdzi, że podatniki nie prowadzi ewidencji lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, a na podstawie dokumentacji nie będzie można ustalić wartości sprzedaży, to naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli podatkowej określi w drodze oszacowania wartość sprzedaży opodatkowanej oraz ustali od niej kwotę podatku należnego.
Gdy nie będzie można określić przedmiotu opodatkowania, kwota podatku zostanie ustalona przy zastosowaniu stawki 22 % (art. 109 ust. 2 uptu).
Czynny podatnik VAT, co do zasady ma obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej za okresy miesięczne. Należy je składać w terminie do 25 dnia miesiąca, który następuje po każdym kolejnym miesiącu (art. 99 ust. 1 uptu).
Można także skorzystać z kwartalnej formy rozliczeń. Mały podatnik, który wybrał metodę kasową, składa w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca, który następuje po każdym kolejnym kwartale.
Podatnik ma obowiązek przechowywać ewidencję, która prowadzi dla celów rozliczania podatku, a także wszystkich dokumentów związanych z jego rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (tj. przez pięć lat, licząc od końca roku, w którym był obowiązek dokonania rozliczenia).

Komentarze