Karta środka trwałego wzór

Karta środka trwałego

Środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi zasoby jednostki, które spełniają równocześnie trzy następujące warunki:

• przewidywany okres ich ekonomicznej użyteczności jest dłuższy niż rok;

• są kompletne oraz zdatne do użytku;

• przeznaczone są na potrzeby jednostki. 

Do środków trwałych zalicza się w szczególności:

• nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budynki i budowle, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego;

• maszyny, urządzenia, środki transportu oraz inne rzeczy;

• ulepszenia w obcych środkach trwałych;

• inwentarz żywy.

Warunek "kompletne i zdatne do użytku" oznacza, iż nie są uznawane za środki trwałe poszczególne, oddzielnie zakupione obiekty, które składają się np. na komputer, czyli jednostki centralnej, monitora, klawiatury, lecz dopiero ich zespół, który został przyjęty do używania jako kompletny obiekt.

Za środki trwałe nie są również uznawane składniki, które przed przyjęciem do używania należy poddać naprawie, gdyż te z kolei nie spełniają warunku "zdatne do użytku".

Za środki trwałe nie są też uznawane trwałe składniki, które przed przyjęciem do używania należy poddać naprawie, gdyż te z kolei nie spełniają warunku :zdatne do użytku" (do czasu przyjęcia do używania składniki takie obciążają konto "Inwestycje").

Środki trwałe stanowią bardzo zróżnicowaną grupę składników majątkowych. Dlatego dokonywana jest ich klasyfikacja według poniższych kryteriów.

Z punktu widzenia spełnianych funkcji, środki trwałe dzielone są na:

• produkcyjne, to te środki trwałe, które ze swej istoty ekonomicznej są środkami  pracy oraz biorą udział bezpośrednio lub pośrednio w procesach produkcji i obrotu towarowego - zaliczane są do nich środki, które są wykorzystywane w danej jednostce gospodarczej dla potrzeb zaopatrzenia, produkcji oraz zbytu;

• nieprodukcyjne, do których zaliczane są domy mieszkalne, ośrodki wypoczynkowe i inne.
  

W zależności od sposobu wykorzystywania środki trwałe dzielone są na:

• czynne, które są używane w ramach prowadzonej działalności, w tym także takie, które znajdują się czasowo w rezerwie oraz w zapasie (nieczynne czasowo);

• nieczynne, a więc takie, które zostały wycofane z używania z powodu utraty przydatności gospodarczej w wyniku np. zmiany rodzaju działalności, przeznaczone do likwidacji z powodu zużycia, zniszczenia i inne. 

Środki trwałe dzielimy również według komórek organizacyjnych, które odpowiadają za ich stan oraz wykorzystanie. Taki podział zapewnia podmiotową alokację kosztów zużycia środków trwałych oraz rozliczanie osób odpowiedzialnych za ich stan. 

Zgodnie z wymogami sprawozdawczości finansowej środki trwałe należy w bilansie wykazywać w podziale na następujące grupy:

• grunty (w tym prawo wieczystego użytkowania wieczystego gruntu);

• budynki, lokale oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej;

• urządzenia techniczne i maszyny;

• środki transportu;

• inne środki trwałe.
  

Zgodnie z obowiązującą klasyfikacją, która jest usystematyzowanym wykazem obiektów według funkcji, jaką one spełniają, wyróżnia się następujące zbiory środków trwałych: 

• nieruchomości;

• maszyny, urządzenia techniczne i narzędzia;

• środki transportu;

• inwentarz żywy.

Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT), która jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego, który służy m.in. do celów ewidencyjnych ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych, a także badań statystycznych wyodrębnia na pierwszym szczeblu podziału 10 następujących grup środków trwałych: 

0 - grunty;
1 - budynki i lokale;
2 - obiekty inżynierii lądowej i wodnej;
3 - kotły i maszyny energetyczne;
4 - maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania;
5 - specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty;
6 - urządzenia techniczne;
7 - środki transportu;
8 - narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie;
9 - inwentarz żywy.

Wzór karty środków trwałych